یادداشت های منِ دغدغه مند!

من که از این فروردین هیچی نفهمیدم.

اولش که اوایل عید خاله بزرگم به رحمت خدا رفت و عذاداری و مراسم و حال گرفته ی کل فامیل.

بعدشم که اتفاقای جنگ بود و خبرای بد پشت هم، یعنی رسما دو ماه، از اسفند، مغز من Freeze بود.

خلاصه که حوصله هیچی نداشتم، حتی گیم و فیلم.

ولی

از  اونجایی که دنیا هم بدی هاشو نشونت میده هم خوبی هاشو، دارم میبینم طبیعت بیرون خیلی قشنگ شده و یکسره هم داره بارون میاد خداروشکر.

تازه ماه محبوب من یعنی اردیبهشت هم از فردا شروع میشه🙂

دارم اراده فولادین خودمو جمع می کنم بعد از مدت ها فردا برم بیرون که اردیبهشتو دیگه از دست ندم.

بقول سهراب جان سپهری، تا شقایق هست زندگی باید کرد.

از همینجا اعلام می کنم رسما پرونده فروردین  بسته شد!